Deneme bir kiii, bir kii!
Evet, sanırım halen varım.
Varlık anlayışım, internetin sanal olduğunca kara dehlizlerine fırlatılmış iki satır boş yazıya eşitlendi. Geceleri gezen terör olaydım.
Bir süredir kimi parça bölük durumlar var haklarında yazmak istediğim; lakin gözeneklerim ter ve tozla kaplandığı için ıkınmalar kar etmiyor. Yazın yapmadıklarımın suçunu yaza yükleyip, döngüyü gelecek sezon kaldığım yerden devam ettirmek adına besliyorum, içeriği konu başlığından öteye geliştiremiyorum.
Mesela; öğretmen çocuğu olmanın trajikliğinden bahsedecektim. ''Hoca camide bebeğim! Bir öğretmen çocuğu olarak bunu en iyi sen bilmelisin!''den... Tanımsız ve sürekli değişen bir küçük burjuva ahlakıyla içi doldurulmuş öğretmen kavramının, gerçekten uzak hareketler içerisinde bulunmaya itilen pre-adölesan kurbanları... Ütopik varlıkların distopik evlatları... Görüldüğü üzre cümle değeri taşımayan kimi tanımlardan öteye geçemeyip, noktalama işaretleri içerisinde nefretimi en çok(aradığınız sıralama yok sanırım) toplamış ''üç nokta''yla dağlıyorum avuç içlerimi; ''her gün biraz daha tükenerek''. Ergen şiirinde ''avuç içi''nin önemi de gündeme getirilmesi gereken bir diğer konu bence.
Sonra, bir süpermarket rafında bir takım popüler kitabın yanıbaşında gözüme ilişen, Seda Sayan ve Onur Şan çiftince verilmiş bir röportaj var elimde. ''İtaatkâr ama bir o kadar da güçlü ve oldukça sevimli ve işleri el altından çekip çeviren ve namuslu kadın'' ile ''derinde bir kedi, yüzeyde adeta bir aslan; cömert, sevecen ve kaya kadar duygusuz ama gerektiğinde ağlaya da bilen erkek'' i tüm güzelliğiyle gözler önüne seriyor. Her sağlıklı çift gibi onlar da çocuk istiyorlar, ortalama dört kelimelik cümleler kuruyorlar.
Bir de törkiş egzorsist'te türk toplumunun ahlaki ve benzeri rtük patentli özellikleri açısından incelenmeye değer kimi sahnelere rastladım ancak bunları da ''izlenimlerim'' tadında başlıklar dışında ''ne toplaya ne de derleye''biliyorum. (var böyle)
Tüm bunların ışığında ''bari yapamadıklarımı yazayım cinliği''ne başvuruyor, kıçımdan tanım uydurmayı inatla kesmiyor ve haykırıyorum:
Nalet olsun bu hayata!
Sınıf Panosu
![Sınıf Panosu](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgA-WGPc2sfNCcPfBCQvFvWNi80We0__8qfu4Kd1T8uBdtMpJA5NNd3xsY4vrFWiDvbw6bF2uGxoR5UYyJJ0z2EcHnFSnocbxDjcfcAuAmt7TUOWBIDp9nWc_ZpRchh6PNr9gSgq22Q9ok/s200/erivan.jpg)
Haftanın öne çıkanları burda...
Serj Engin
Kaynak Kitap Niyetine
Parmak Kaldırarak Söz Alanlar
Ara ara kayboluyor bu parmaklar, garip oluyor. Başlığı altı boş kalmasın diye açıklama yapmak zorunluluğuna gittik biz de.