bu aralar kafamla oynayan bir öğretmenim var sevgili batorayz ve bugunkonusanlar ahalisi. adı suna. bir de ona yardım ve yataklık den bir demeç boy slim var tabi. bunlar yüzünden içime çektiğim havadan, ağzıma koyduğum sudan şüphe duyar oldum. herrr türlü hareketim yamuk geliyor, düzelemiyorum. aynaya bakıp bakıp saçını bir türlü beyenmeyen ergen gibi hissediyorum. fark yaraları diyorum, görmediğim insanları görüyorum yolda bisürü. ayıplıyorum kendimi. böylesini istememiştim hayır. insanın kendinden bu kadar tiksinmesi sence de fazla değil mi. üstelik başkalarına olan nefretim aynı oranda artıyo. bununla birlikte çok çok çok çok sevdiğim bissürü insan var. yani sen diye demiyorum sen de onlardan birisin ama. böyle beni hiç aramadın diye üzülüyodum ama bak neler oluyomuş orda. hayatımızdaki insanları sadece biz baktığımızda harekete geçen mekanizmalarmış, biz bakmıyoken sabitlermiş gibi algılamamız ne feci. sanırım en bi yakın olan kişiyi öyle görmüyoruz, o da kıskançlığımızdan. yoksa o şimdi nasıl sorusu da öylesine sabitlik barındırıyo ki içinde. biliyosundur sen de. evet. bak bu şarkıyı dinle. fark yaralarını. sevcen.
özetlen... fark yaraları, müslüm gürses
